pusty brzeg
niebo nabiera
koloru morza

zimny poranek –
liść paproci oddziela
słońce od cienia

 

wieczorna cisza
płatki śniegu lecą
prosto z latarni

okno pociągu
ja i miasto
mijamy się

długa podróż
powoli zapominam
o celu

stare pianino
z każdego klawisza
ta sama cisza

niebo nade mną

z każdą gwiazdą

ciemniejsze

stara cerkiew –
na śniegu przed wejściem
ślady zająca

mała stacyjka
pies zawiadowcy
wygrzewa się na torach