to, co mam

i to czego nie mam

ziarnko piasku

 

zaćmienie
nasze ślubne obrączki
jedna w drugiej

moja młodość

stara jabłoń

zakwitła ponownie

 gondola
wynurza się z mgły
koniec pieśni

opuszczony dom
padający śnieg
wypełnia komin

po pogrzebie
nade mną wciąż
jego parasol

śnieżyca –
z billboardu znika
śnieżnobiały uśmiech